Weval

Van houtje-touwtje – naar één grote live jam

Op vier juni speelt Weval een live-set in EKKO. Het duo, dat bestaat uit Merijn Scholte Albers en Harm Coolen, bracht hun eerste plaat uit in 2013. Sindsdien zijn ze in rap tempo gegroeid: ze tekenden bij het gerenommeerde label Kompakt waar ze tien juni een album uitbrengen, en staan volgeboekt met optredens. Harm en Merijn vertellen over hun nieuwe album, omgaan met succes en steeds meer een band worden, in plaats van een elektronische live-act.

‘Gisteren was ik met Merijn aan het bellen, en toen was hij een appel aan het eten. Dat was heel vervelend’, zegt Harm. Het is even stil in de Skypeconversatie waarna Merijn grinnikt en antwoordt: ‘Dat snap ik wel. Als het stil is en iemand naast je gaat een appel eten… Dat geluid is vreselijk. Gewoon niet te doen.’

Wie op zoek is naar oneffenheden in de vriendschap of de professionele relatie tussen Harm en Merijn zal niet verder komen dan deze appelanekdote. Wie de dynamiek tussen de twee heren eventjes aanvoelt weet meteen dat ze twee handen op een buik zijn. Dat mag overigens ook wel. Het aantal letterlijk en figuurlijke vlieguren dat ze met elkaar doorbrengen is aanzienlijk.

‘Als je alle creatieve uren met elkaar zou doorbrengen kan ik me voorstellen dat je belemmeringen kan krijgen’, zegt Harm. ‘Met zijn tweeën in een studio zitten beïnvloedt de manier waarop je werkt: wat je maakt moet meteen vet zijn. Toen we net begonnen en we nog geen naam hadden, zaten we op de bank te produceren met een slechte jackkabel en waardeloze speakers. Toen was die druk er minder.’

Om de druk wat van de ketel te halen – maar vooral omdat Harm een tijd in Vlaanderen woonde omdat hij daar een relatie had – experimenteerden de twee de afgelopen tijd met los van elkaar werken. Pretentieloze opzetjes maken, die meenemen naar de studio om er vervolgens samen aan te gaan pielen. ‘Met zijn tweeën heb je toch altijd iemand die meekijkt en een mening heeft over wat je doet’, legt Merijn uit. ‘Toen we weer meer samen produceerden was het overigens ook weer fijn om feedback van iemand te krijgen. Daarnaast vind ik de dingen die ik in mijn eentje heb gemaakt vet, maar niet tijdloos.’

De vele uren in de studio hebben hun vruchten afgeworpen. Op tien juni komt hun album, waarvan onlangs al drie nummers werden uitgebracht, uit op Kompakt. Ze zijn trots op het resultaat. Toen ze het aanleverden twijfelden ze echter of het label er tevreden mee zou zijn. ‘Het is niet perse een dansvloeralbum, terwijl het label over het algemeen wel dansvloer georiënteerd is’, zegt Merijn. ‘Dat was aanvankelijk wel spannend: het was iets wat wij wilden maken maar waarvan we dachten dat ze het misschien niet zou willen. Toen we het aanleverden waren ze gelukkig heel enthousiast.’

Bij de totstandbrenging van de plaat, wat een fulltime job was die zich heeft uitgestrekt over heel 2015, hebben ze verder weinig druk ervaren. ‘We zijn helemaal vrij gelaten in ons werkproces’, zegt Harm. ‘Die vrijheid is enorm belangrijk voor ons. Stel dat iemand zou zeggen: “hier heb je een ton – maak een album”, dan ga je meer productgericht werken en ben je minder vrij. In de studio vergeet je bovendien dat je voor een goed label produceert. Het is dan ook iets dat wij makkelijk opzij schuiven als we aan het werk zijn.’

Het is nog wat vroeg om vast te stellen wat het album precies voor ze betekent. Daarvoor zitten de heren er nog te dicht op. Harm benadrukt hoe 2015 voorbij geraasd is, als een droom. Het voelt nog als gisteren dat ze aan hun EP ‘Easier’ werkten, de eerste release voor Kompakt. Ze lachen om hoe ‘houtje-touwtje’ dat was: obsessief beats maken in de woonkamer van hun studentenhuis in Amsterdam, met huisgenoten die krankzinnig van ze werden.

Inmiddels hebben ze het houtje-touwtje-gehalte flink naar beneden geschroefd. Het feit dat ze onderdeel zijn geworden van de Kompakt familie heeft hun populariteit doen groeien: ze hebben meer gigs en een grotere fanbase dan ooit tevoren. Het is zo’n vreselijk cliché om te roepen dat mensen gewoon zijn gebleven en toch is het zo: niks van dit alles lijkt ze naar het hoofd te stijgen. Hoe verhouden ze zich tot hun eigen succes?

‘Als ik naar Facebook krijg zie ik een hoop reacties – op elke post die we plaatsen wordt goed gereageerd’, zegt Merijn. ‘Onlangs speelden we op Nuits Sonores, waar vijfduizend mensen uit hun dak gingen. Er zijn dus wel momenten dat je even voelt hoeveel mensen het vet vinden. Maar dat zijn momenten. Over het algemeen ben je gewoon een kluizenaar in de studio, en leef je in een tamelijk kleine, simpele wereld met vrienden om je heen, en een beetje voetballen op donderdag.’

Harm valt hem bij: ‘We zitten in een proces waar je helemaal geen grip op hebt. Het enige waar je grip op hebt is je discipline en concentratie om iets moois te maken. Daar focussen we op, en alles wat daaromheen gebeurt is mooi meegenomen. Als je daar teveel over na gaat denken, dan bepaalt het ook je gevoel. Ik vind het prachtig dat mensen naar EKKO komen en een avond willen beleven met ons. Maar als er ooit een moment komt dat mensen daar geen zin meer in hebben, dan is dat ook prima.’

In de toekomst willen Harm en Merijn graag meer toewerken naar het worden van een band in plaats van een elektronische live-act. Onlangs speelden ze bij BBC Radio One samen met een drummer, wat een enorme uitdaging is maar wat steeds beter lukt. ‘Idealiter laten we alle structuur los en worden onze live-optredens één grote live jam’, zegt Harm met betrekking uitdagingen voor de toekomst.

Met deze stap hopen ze op termijn ook de nachtclubsetting achter zich te laten. Al zijn ze er door hun beroep vaak te vinden – voelen Harm en Merijn zich niet erg verbonden met de clubs. ‘Vaak is het doel lam worden of mensen versieren’, zegt Merijn. ‘Als het een avond is waar het echt om de muziek draait dan kunnen

we er wel in meegaan, maar dat gebeurt niet heel vaak. Dat is ook iets wat we beiden geleerd hebben: je staat wel op een feest maar dat wil niet zeggen dat het altijd feest is.’

 

Tekst door Jelle Talsma

Beeld door Nick Helderman