Hersenspinsels – STUFF. + Stadt

Lysette is schrijfster en laat zich inspireren door haar observaties in EKKO. Van bandlid tot fan, van barmedewerker tot DJ… Iedere keer duikt ze in een ander perspectief en deelt ze haar hersenspinsels. Dit keer: de fotografen bij STUFF. en Stadt.

STADT

Mieke staat klaar voor Stadt. Ze heeft haar camera in de aanslag en een goede plek voor het podium. Niks staat nog in de weg om mooie plaatjes te schieten. Zenuwachtig checkt ze nogmaals haar camera. Waarom is ze nou zo nerveus? Ze kan dit! Oké, de laatste keer dat ze foto’s maakte van een concert is heel lang geleden, maar dat maakt toch niet uit? Ze kijkt onrustig om zich heen terwijl de zaal volstroomt. Zal ze toch even een biertje bestellen? Misschien wordt ze daar rustiger van. Voordat ze hier langer over na kan denken, begint Stadt al te spelen. Tijd om in actie te komen.

Mieke’s blik wordt als eerste getrokken naar de drummer, wiens lange haren heen en weer bewegen terwijl hij opgaat in zijn spel. Ze probeert zijn blik vast te leggen, maar krijgt alleen z’n haar in beeld. Ze blijft haar lens op hem richten en scherp stellen, totdat ze beseft dat ze nu al veel te lang op de drummer gefocust is: tijd voor de andere bandleden.

Terwijl het publiek zich mee laat voeren door de muziek, probeert Mieke goede foto’s te maken van de vier muzikanten. De videobeelden achter het podium dragen bij aan een mooi beeld, maar ze is veel te traag met scherpstellen en dus continu te laat voor het plaatje wat ze wil. Ze kijkt wat foto’s terug: bijna allemaal bewogen. Kunnen die muzikanten niet even stil staan?! Ze heeft inmiddels 1 goede foto van de zanger, maar dat was tussen twee nummers door.

Mieke besluit aan de andere kant van het podium te gaan staan: misschien helpt dat. Tot haar verbazing wordt ze ineens omver gelopen. Haar frustratie omdat haar foto nu weer bewogen is, slaat om in verbijstering als het een andere fotograaf blijkt te zijn. Wat doet hij hier? Ze ziet hem tevreden naar zijn scherm kijken en verbijt zich: zijn foto’s zijn vast veel beter.

Zodra Stadt klaar is met spelen, confronteert ze de fotograaf: vindt hij het normaal om haar weg te duwen! Mieke wacht niet op zijn reactie en loopt naar bar. Voordat STUFF. begint, moet ze eerst een biertje.

_MG_7627

STUFF.

De zaal is inmiddels afgeladen vol en Mieke staat midvoor het podium. Ze heeft het bij Stadt misschien verkloot, maar is vastbesloten om dat bij STUFF. niet te doen. Net voordat STUFF. begint met spelen, komt er iemand naast haar staan. Het is de andere fotograaf…

Mieke probeert zich niet af te laten leiden door de lens naast haar hoofd en focust zich op de band. Vanaf het moment dat ze beginnen met spelen, weet ze niet waar ze moet beginnen met foto’s nemen. De reflecterende stokjes van de drummer. De toetsenist die razendsnel met z’n vingers over de toetsen beweegt, terwijl z’n hele lichaam meebeweegt. De bassist die duidelijk geniet en steeds losser komt. De blazer die zich vol in ieder geluid gooit dat hij produceert. Of de jongen achter de draaitafel die het geheel een finishing touch geeft.

_MG_7512

Terwijl Mieke door de opzwepende muziek steeds sneller foto’s begint te maken, merkt ze hoe de fotograaf naast haar zijn camera laat voor wat het is en naar het optreden kijkt. Ze is verbaasd: heeft hij nu al de perfecte foto’s bij elkaar? Ze raakt even van slag, maar roept zichzelf tot de orde en richt zich weer op het podium. Ze maakt foto’s van de drummer die zijn shirt uittrekt. Van de blazer die ineens een saxofoon tevoorschijn haalt. En van de toetsenist die met zijn volle gewicht op de toetsen slaat. Ze krijgt het steeds warmer en veegt het zweet van haar voorhoofd.

Als de drummer met zijn Vlaamse accent de merchandise aanprijst, legt de fotograaf ineens een hand op haar schouder: hij wil haar een tip geven. Mieke kan haar oren niet geloven. Wat is dit voor een arrogante eikel! Als Mieke stelt dat ze zijn tips niet nodig heeft, maakt hij haar duidelijk dat hij enkel wil zeggen dat ze niet moet vergeten te genieten van dit fantastische optreden. Mieke is te verbouwereerd om hierop te reageren.

_MG_7498

Terwijl STUFF. verder speelt, kijkt Mieke voor het eerst niet door haar lens naar het podium. Binnen no time gaat ze op in de muziek en staat ze te dansen. Ze glimlacht als de fotograaf naast haar z’n dansmoves showt. Ze beseft nu pas hoe goed de sfeer in de zaal is en geniet van de opzwepende nummers. Mieke besluit haar camera de rest van het concert te laten voor wat het is: ze heeft genoeg foto’s en sommige dingen zijn nou eenmaal niet op camera vast te leggen.

Geschreven door Lysette Rindertsma
Beeld door Melanie van Leeuwen